IDA

ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΙΔΕΩΔΗ

Το σινεμά και η θρησκεία επιτελούν, παρόμοιο έργο: δίνουν παρηγοριά στους απελπισμένους. Κι όπου εκλείπουν οι θεοί, γεμίζει το κενό η τέχνη. Η σκοτεινή αίθουσα είναι, τρόπον τινά, μια εκκλησία. Ένα μοναστήρι που νοικιάζεις για δυο ώρες, προκειμένου να βρεθείς πιο κοντά στο Απόλυτο.

Τον απαρνιέσαι τον κόσμο όταν βρίσκεσαι στην αίθουσα, εγκαταλείπεις τον θόρυβο της πραγματικότητας. Αντί θείας επιφοίτησης, σε λούζει η λάμψη της οθόνης, σε παίρνουν τα όνειρα μαζί τους, ταξιδεύεις πάνω σε κύματα φωτός. Τι άλλο είναι η προβολή, αν όχι μια ιδιότυπη θρησκευτική εμπειρία; Όχι συχνά όμως. Όσο περνούν τα χρόνια κι η φασαρία επιβάλλεται ποικιλοτρόπως, όλο και πιο σπάνια συμβαίνει αυτό. Γι’ αυτό οφείλεις να αποθησαυρίζεις άμεσα, ένθεα αριστουργήματα όπως το «Ida».

Η πολύ μεγάλη -παρά τη μικρή διάρκειά της- ταινία του Παβλικόσφκι, άπτεται πολλών ζητημάτων. Είναι ένα φιλμ για την αιματοβαμμένη Ιστορία, την «γκρίζα» μεταφυσική (και τα ασκητικά ιδεώδη απ’ τα οποία εμφορούνται και οι δύο), τον καθολικισμό, τον υπαρκτό σοσιαλισμό, τα ψέματα αμφοτέρων, την περίπλοκη, αξεδιάλυτη έννοια της Ταυτότητας, την αναγκαιότητα του ανήκειν σε ένα δόγμα, μια πατρίδα, μια ιδέα (πράγμα που ομολογεί την αδυναμία μας να υπάρξουμε ελεύθεροι), αλλά, πάνω απ’ όλα, για μια μικρή καλόγρια που πόθησε να γνωρίσει τη ζωή πριν αποφασίσει αν αξίζει να την απαρνηθεί. Ένα κομψοτέχνημα, απαράμιλλης εικαστικής ομορφιάς, σπαρτιάτικης αφηγηματικής οικονομίας και ανατριχιαστικού λυρισμού που αποκαθιστά την πίστη μας στο σινεμά. Την πίστη όλων ημών των άθεων που αναζητήσαμε στις Εικόνες τη μόνη οδό λύτρωσης που μας μοιάζει εφικτή.

Αξιολόγηση:*****

Γιάννης Σμοΐλης

Σκηνοθεσία: Πάβελ Παβλικόφσκι

Παίζουν: Αγκάτα Κούλεζα, Αγκάτα Τρεμπουκόφσκα

Διάρκεια: 81’

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ

(3η εβδομάδα)


'IDA' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Thessalonikinfo - 2019