JOHN WICK

ΤΖΟΝ ΓΟΥΙΚ
(JOHN WICK)

Σκηνοθεσία: Τσαντ Σταχέλσκι, Ντέιβιντ Λιτς
Παίζουν: Κιάνου Ριβς, Μίκαελ Νίκβιστ, Γουίλεμ Νταφόε
Διάρκεια: 101’
ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 4
STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1
VILLAGE COSMOS 5

Έπειτα από τον αιφνίδιο θάνατο της γυναίκας του, ο Τζον δέχεται ένα μεταθανάτιο δώρο από ‘κείνη, ένα σκυλάκι με ένα σημείωμα που τον παροτρύνει να συνεχίσει να ζει και χωρίς αυτή. Σαν μην του φτανε ο θρηνος, ο Τζοζεφ και δυο μέλη της συμμορίας του μπουκάρουν στο σπίτι του, κλέβουν την Φορντ Μασταγκ του ’69, τον σαπίζουν στο ξύλο και σκοτώνουν το σκυλί του. Δεν ήξεραν όμως πού έμπλεκαν. Διότι ο Τζον Ουίκ είναι ένας πρώην πληρωμένος δολοφόνος, ικανός να σκοτώσει με ένα μολύβι τρεις ανθρώπους σε ένα μπαρ. Δολοφόνος-υπερήρωας.

Ξυπνά λοιπόν το κτήνος μέσα του και τους παίρνει στο κατόπι. Για την Μάσταγκ και για την τιμή του. Το παιχνίδι γίνεται πιο ενδιαφέρον όταν μαθαίνει πως ο φλωράκος που κυνηγά δεν είναι άλλος από τον γιο του πρώην αφεντικού του, του Βίγκο. Ο Βίγκο όμως, εκτός από μαφιόζος, είναι και πατέρας. Και δεν θα άφηνε με τίποτα απροστάτευτο το παιδί του. Οπότε βάζει ένα πληρωμένο δολοφόνο να σκοτώσει τον Τζον πριν φτάσει στο βλαστάρι του. Κυνηγητό επί δύο δηλαδή.

Σωστά δομημένη, με ένα κράμα από Μπούλιτ, Μαντ Μαξ και λίγο από «Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου κίλερ» του Σεπούλβεδα, με ωραίες χορογραφίες στις σκηνές των μαχών, με ωραίο χτισμένο υπόκοσμο, με ενδιαφέρουσα φωτογραφία, αλλά και με χαρακτήρες με τα απολύτως απαραίτητα, οι δύο πρώην κασκαντέρ, φτιάχνουν μία ταινία «ό,τι πρέπει» για μπύρα, ποπ κορν και φίλους. Μελανό σημείο η -για μία ακόμα φορά- ανυπόφορη ερμηνεία (;) του Κιάνου Ριβς. Όπως και να ‘χει, είναι μία καλή περιπέτεια, αλλά τίποτα παραπάνω.

Αξιολόγηση: ***

Ευριπίδης Ταρασίδης


'JOHN WICK' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Thessalonikinfo - 2019